Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/2767 E. 2023/319 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/2767
Karar No
2023/319
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Esastan reddine DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor okunduktan sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 461 ada 400 nolu parselin 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu esnasında beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek ham toprak vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, oysaki taşınmazın müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu ileri sürerek, beyanlar hanesinde kendisi lehine kullanıcı şerhi verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece, her ne kadar dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıklar davacının kullanımında olduğunu belirtmiş iseler de, bilirkişinin 12.05.2019 tarihli raporunda dava konusu yerin hava fotoğraflarına göre 2010 - 2011 - 2012 ve 2013 yıllarında çalılık olduğunun, 2014 yılında imar ve ihyaya başlandığının ve taşınmazdaki zeytinlerin 5 - 6 yaşlarında olduklarının tespit edildiği, bu haliyle 23.02.2010 tarihli kadastro tutanağının gerçeği yansıttığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 10 - 15 yıldır müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmemesinin hatalı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararı, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 10 - 15 yıldır müvekkilinin kullanımında olduğunu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmemesinin hatalı olduğunu, bilirkişi tarafından dosyaya sunulan hava fotoğraflarının resmi fotoğraf olmayıp internetten alıntı olduğunu ve keşif anında uygulanmayan fotoğrafların hükme esas alınmasının doğru olmadığını belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme 1. Dava, kullanım kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir. 2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro tespit tarihi itibarile çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının kullanımının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK' nin) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 3402 sayılı Kanunun Ek 4. Maddesi, 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nin 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nin 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2022/2767, K. 2023/319, T. 26.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2022-2767-e-2023-319-k-7cc28df2e192