Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2021/10816 E. 2023/624 K. – Tapusuz Taşınmaz

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/2628 E., 2019/1183 K. KARAR : İstinaf talebinin esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı, ... ilçesi, ... mahallesi çalışma alanında bulunan taşınmazın 70-80 yıldan beri kendisinin zilyet ve tasarrufunda olduğunu, çekişmeli taşınmaz bölümünün hemen bitişiğinde bulunan ve kendisi adına tescil edilen 6905 ada 35 parsel sayılı 4.439,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile bütünlük arz ettiğini, kadastro tespiti sırasında yapılan değerlendirmede dava konusu taşınmazın orman olarak nitelendirilmesinin uygun olmadığını belirterek; dilekçe ekinde koordinatlarını ibraz ettiği alanın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep edilmiştir. II. CEVAP 1.Davalı ... İdaresi; dava edilen yerin kesinleşmiş orman kadastrosuna göre orman ise veya eylemli olarak orman veya evveliyatı itibari ile orman sayılması gereken yerlerden ise zilyetlik ile iktisap edilemeyeceğini, kesinleşmiş orman kadastrosu olan yerlerde durumun bu kadastroya göre belirlendiğini, dava konusu yerde de kesinleşmiş orman kadastrosunun mevcut olduğunu, orman sayılan yerler özel mülkiyete konu olmayacağı gibi bu gibi yerlerin mülkiyetinin zilyetlik yolu ile de kazanılamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. 2.Davalı Hazine; Bursa ili ... ilçesi ... mahallesi,Demirtaşpaşa mevkiinde bulunan 2.981,13 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman vasfı ile Hazineye ait olup söz konusu taşınmazın davacı adına tescilinin mümkün olmadığını, davacının uzun yıllardan beri dava konusu taşınmazı kullandığı varsayılsa bile dava edilen yerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu ettiği yerin 1986 yılında kesinleşmiş orman tahdit sınırları içinde kaldığı ve buna göre orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilmiş, orman sayılan yerler zilyetlik yoluyla kişiler tarafından mülk edinilemeyeceğinden sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Nedenleri Davacı istinaf dilekçesinde; yapılan keşif sırasında taşınmazın adlarına kayıtlı taşınmaz ile bütünlük arz ettiğini, orman bölgesi ile arasından yol geçmesiyle de ormanla değil adlarına kayıtlı taşınmazla bütünlük arzettiğini, üzerinde 25-30 yıllık ağaçlar olduğunu, eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verilen mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın adına tescilini talep ettiği ve bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmazın bulunduğu Bursa ile Osmangazi ilçesi Ovaakça mahallesinde arazi tapulama çalışmalarının 1958 yılında yapıldığı ve taşınmazın orman olarak tespit dışı bırakıldığı, ilk orman kadastro çalışmalarının ise 6831 Sayılı Orman Kanunu'na (6831 Sayılı Kanun) göre 1985 yılında yapıldığı ve çalışmaların 23.04.1986 yılında kesinleştiği, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı, dosyada yer alan orman kadastro haritası uyarınca taşınmazın, kesinleşen orman sınırları içerisinde kaldığı, bu gibi yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün olmamasına göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 inci maddesi gereğince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Nedenleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 Sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 Sayılı Kanun'un 11 inci maddesi, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 17 nci maddesi 3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcından mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.