Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/4452 E. 2026/4679 K. – Kişiyi Hürriyetin
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/4452
- Karar No
- 2026/4679
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2475 E., 2026/26 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma KARAR : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.01.2026 tarihli ve 2025/2475 Esas, 2026/26 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.10.2025 tarihli ve 2023/5134 Esas, 2025/7679 Karar sayılı bozma ilâmına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.01.2023 tarihli ve 2022/35 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2023/1463 Esas, 2023/1396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar düzeltilerek hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararın katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.10.2025 tarihli ve 2023/5134 Esas, 2025/7679 Karar sayılı ilamı ile "sanığın suç tarihinde onbeş yaşından küçük ve kendisini savunamayacak durumda bulunan mağduru, cebir, tehdit veya hile olmaksızın birden fazla kez alıkoyduğu anlaşıldığından sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109/1., 109/3 (f) , 109/5. ve 43. maddelerinde düzenlenen cinsel amaçla ve birden fazla kez mağdur çocuğa yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine dair hüküm kurulmasının hukuka aykırı bulunduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.01.2026 tarihli ve 2025/2475 Esas, 2026/26 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.10.2025 tarihli ve 2023/5134 Esas, 2025/7679 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına yer olmadığına ve verilen kararda direnilmesine karar verilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemleri Sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. ve 109/5. maddesi gereğince cezalandırılmasının gerektiğine, sanığın gerçekleştirdiği eylemlerinin boyutu ve suçun nitelikli halleri de dikkate alınarak en üst hadden cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, çoban olan sanığın 9 (dokuz) yaşında olan katılan mağdur ...'a karşı, farklı zamanlarda ve birden fazla kez cinsel istismarda bulunduğu, söz konusu eylemi neticesinde yargılama yapılarak mahkumiyet kararı verildiği, verilen kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği; buna göre sanığın hayvanları otlatmak için katılan mağdurla birlikte gittikleri yerlerde ve farklı zamanlarda cinsel amaçla katılan mağduru hürriyetinden yoksun kıldığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.06.2022 tarihli ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilâmı ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen kararın; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğunun belirtildiği ve bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerektiği nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamı öncesi yapılan duruşmasız incelemede, "Mağdurun hayvan otlatmaya giden babasının çobanı olan sanığın yanına babasının bilgisi ve isteği dahilinde gittiği, sanığın istek ve teklifi ile gittiği şeklinde bir vakanın bulunmadığı, bu haliyle hukuka aykırı yanında tutma eyleminin cinsel istismar eyleminin gerçekleştiği süreyle sınırlı olduğu, cinsel istismar eylemi öncesi ve sonrasında mağdurun sanığın yanında bulunması durumunun ise mağdurun babası katılan ...'un rızası ve bilgisi çerçevesinde olduğu, bu itibarla olayda atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı" kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, Dairemizin 15.10.2025 tarihli bozma ilamı sonrasında ise Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen kararda, Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı belirtilip, bozma ilamının gerekçesinde yer alan husus tartışılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı şeklindeki kabule yer verildiği, bu şekilde gerekçenin değiştirilip genişletilmiş olduğunun görülmesi karşısında, Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının "bozmaya eylemli uyma" olarak kabul edilerek Dairemizce yapılan incelemede; 2. Sanığın savunmaları, katılan mağdurun anlatımları, tanıkların beyanları, Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/196 Esas sayılı dava dosyası içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; katılan mağdur çocuğun dokuz yaşında olduğu da göz önüne alındığında sanığın rızası bulunmayan ve rızası hukuken kabul edilmeyen mağdur çocuğu cinsel saik ile Damlıca mevkiinde dağlık arazi kesim ile sanığın suç tarihinde de kaldığı yer olan Bağçukuru mevkiinde bulunan katılan mağdurun ailesine ait evinde bir süre tutması şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sabit görülmekle, sanığın cinsel amaçla ve birden fazla kez mağdur çocuğa yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine dair hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde direnme kararı verilmek suretiyle beraatine dair hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.01.2026 tarihli ve 2025/2475 Esas, 2026/26 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca bozma sebebine göre, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.