Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7882 E. 2026/11131 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/7882
- Karar No
- 2026/11131
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/698 E., 2025/661 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin '' lehe hükümlerin uygulanmadığına, suç vasfında hatalı uygulama yapıldığına"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''aracın asıl anahtarının katılanda olduğu ortada iken, sanığın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının dikkate alınmadığına, katılan ve tanık ... aralarındaki menfaat birliği de dikkate alınarak çelişkili tanık anlatımları esas alınarak sanığın atılı suçtan cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, katılan ...'in ... olan tanık ... isteği üzerine aracı bulunduğu yerden aldığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre, Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/409 Esas, 2019/136 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Trabzon 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/384 Esas, 2019/607 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “ Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/409 Esas, 2019/136 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/384 Esas, 2019/607 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasına göre belirlenmesine," ibaresi eklenmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.