Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/3876 E. 2026/9124 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2961 E., 2025/2362 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2025 tarihli ve 2025/455 Esas, 2025/593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54, 58... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 17.12.2025 tarihli ve 2025/2961 Esas, 2025/2362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmaya yönelik herhangi bir eyleminin bulunmadığına, sanığın cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kullanmak için bulundurma miktarında olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, kimlik kontrolü sırasında tanık ....'nin elindeki uyuşturucu maddeyi yere attığının görülmesi ve uyuşturucu maddeyi sanıktan temin ettiğini beyan etmesi üzerine yapılan kontrolde, sanığın olay yerine geldiği, sanığın da elindeki uyuşturucu maddeyi yere attığı, ayrıca üst araması yapılacağı sırada cebinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızasıyla teslim etmesi üzerine uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, fiziki takip arama tutanağının içerikleri, kriminal rapor, tanık beyanları ile sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırlarını aştığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde bulunduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurguladığı üzere, İlk Derece Mahkemesinin hükmün adli para cezasına ilişkin kısmında, ödenmeyen para cezasının hapse çevrilebileceğine yerine, çevrileceğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 17.12.2025 tarihli ve 2025/2961 Esas, 2025/2362 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanık hakkında atılı suçtan temel hapis cezası yanında belirlenen adli para cezasına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanması ile ilgili (5) numaralı paragrafta yer alan “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)” ibaresinin çıkarılarak yerlerine; “...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.