Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/370 E. 2026/4126 K. – Kişiyi Hürriyetind

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1001 E., 2025/918 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2025/105 Esas ve 2025/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.06.2025 tarihli ve 2025/1001 Esas, 2025/918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, ilk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; vekalet ücreti yönünden hükmün usule ve kanuna aykırı olduğuna, dosyada iki müdafii bulunduğuna, sanık ... ile vekalet ilişkisinin sürdüğüne, dosyada vekillikten azledilme veya vekillikten çekilme durumu olmadığına, her iki sanığın tek vekille temsil edildiğinden bahisle tesis edilen hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, her sanık için ayrı müdafii bulunduğu hususu gözetilerek iki müdafiye ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemelerinin, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılan haller dışında bozma kararı veremeyeceği şeklindeki içtihadı gözetilerek, her ne kadar Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.12.2024 tarihli ve 2024/1182 Esas, 2024/1551 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılan haller dışında kalan sebeplerle bozma kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de sanık müdafinin temyiz talebinin sadece sanık lehine vekalet ücreti tayini ile sınırlı olması karşısında Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Dosya kapsamına göre temyiz dışı sanık ...'nin Av. ...'ı, sanık ...'nin ise Av. ...'ye verdikleri vekalet ile müdafii olarak seçtiklerinin anlaşılması karşısında; hükümde kendisini farklı vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ...'ye ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin iki sanık lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.06.2025 tarihli ve 2025/1001 Esas, 2025/918 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasında vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine "Sanıkların kendisini farklı vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre sanıklar lehine ayrı ayrı 30.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi. ...