Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2965 E. 2026/7531 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2965
- Karar No
- 2026/7531
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3800 E., 2025/2170 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Fethiye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2024/53 Esas, 2025/322 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ve 90.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/3800 Esas, 2025/2170 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Her türlü şüpheden uzak somut delillerin bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde, sanığın üstünden kişisel kullanım miktarı üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri gereğince, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında teşdiden hüküm kurulması isabetsiz bulunmuş; bu nedenle temel ceza alt sınırdan belirlenmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece dayanılan düzeltme sebebinin 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesine atıfla aynı Kanun’un 303/1. maddesinin (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentleri kapsamında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, bu usule uyulmaksızın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/3800 Esas, 2025/2170 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Fethiye 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.