Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1902 E. 2026/6887 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1902
Karar No
2026/6887
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3726 E. 2025/2135 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edildi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2025 tarihli ve 2025/396 Esas, 2025/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62,52/2, 53, 54 maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.11.2025 tarih ve 2025/3726 Esas, 2025/2135 Karar sayılı kararı ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının; ''1-Sanık hakkında verilen adli para cezasının Türk Ceza Kanunu’nun 52/4 maddesi gereğince taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi yerine infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı kanununda belirtilen yönteme göre infaz edileceğinin belirtilmesi, 2-Adli emanetin 2025/504 sırasında kayıtlı eşyanın müsaderesi esnasında Türk Ceza Kanunu’nun 54/1 maddesinin karar yerinde belirtilmemesi, adli emanetin 2025/372 sırasında kayıtlı kokain maddelerinin kriminal inceleme sırasında şahit numune olarak alıkonulduğu, şahit numunelerin de hükümde müsaderesine karar verildiği gözetilmeksizin mükerreren müsadere karar verilmesi,'' gerekçeleriyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280. ve 303/1. maddeleri gereğince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, tutanak tanıklarının dinlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte ise Türk Ceza Kanunu’nun 188/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın kullanıcı olduğuna, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, ticaret kastı bulunmadığına, lehe hükümlerin değerlendirilmediğine, kararın gerekçesiz olduğuna, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın 35 C*B *** plakalı araç ile İzmir ilinden, uyuşturucu madde getireceğine dair istihbari bilgi alındığı, araçta yapılan aramada 5 parça halinde kokain maddesi ile pregabalin içeren haplar ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Dava dosyası kapsamı, olay, arama ve el koyma tutanağı, kriminal rapor, uyuşturucu maddenin miktar ve çeşitliliği, uyuşturucu maddenin istihbari bilgi ile uyumlu şekilde ve araçta gizlenmiş şekilde ele geçirilmiş olması dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2025/3726 Esas, 2025/2135 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine göre ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye isteminin reddine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/1902, K. 2026/6887, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-1902-e-2026-6887-k-c5689a297773