Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/883 E. 2026/3601 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3964 Esas, 2024/2492 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2024/3 99... /366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4a, 52, ve 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 45.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/3964 Esas, 2024/2492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri; ele geçen uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, arama işleminin hukuka aykırı olarak gerçekleştirildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; olay günü kolluk görevlileri tarafından kimlik kontrolü amacıyla sanığın da yolcu olarak bulunduğu 61***825 plakalı otobüsün durdurulduğu, şüphe üzerine kaba üst yoklaması yapılacağı sırada sanığın kasık bölgesinden çıkardığı, alınan uzmanlık raporuna göre ... olduğu tespit edilen uyuşturucu madde ile üzerinde ... kalıntısı bulunan cam aparatı kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği ve sanığın bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunmaları, tutanak mümzisi tanığın beyanları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporları, idrar tahlil raporu ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde ve koşulları oluşmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) 4/A. maddesi ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27. maddesi hükümleri uyarınca kolluk görevlilerince sanığın üstünde bulunan uyuşturucu maddenin kaba üst aramasında bulunabilecek durumda olması nedeniyle yapılan arama işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesi hükmünde, ikinci kez mükerrir olan sanığın ''5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına'' ibarelerinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle, sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/3964 Esas, 2024/2492 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmından ''5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" ibarelerinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.