Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/3290 E. 2025/6145 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/410 E., 2023/373 K. SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte bulunduğu belirlendiğinden reddine karar verilmiştir. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün ise, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/354 Esas, 2022/377 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58. maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; esrar elde etmek amacıyla 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23/5-1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/410 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafinin temyiz istemleri Her iki suçtan ayrı ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, soyut muhbir beyanı dışında yeterli delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, terazinin hassas olup olmadığı ve üzerinde uyuşturucu olup olmadığının araştırılmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe A. Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde ihbar bulunan sanığın suç tarihinde ikametinde usulüne uygun yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucuların atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle, ihbar, sanığın ikametinde yapılan aramada kurutulmaya bırakılmış hint keneviri ile 54 adet yeşil reçeteye tabi hap ile hassas terazinin ele geçirilmesi ile sanığın idrarında yapılan incelemede uyuşturucu madde bulunmaması nedenleriyle uyuşturucu madde kullanmak amacıyla kenevir ektiğini ve ektiği kenevirlerden kopardığı kenevir yapraklarını kurumaya bıraktığını beyan eden sanığın mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR A. Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/410 Esas, 2023/373 Karar sayılı kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde karar verildi.