Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/3098 E. 2025/7566 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/597 Esas, 2024/1586 Karar SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesinin akabinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine açıklanan mahkumiyet kararının hüküm niteliğinde olup istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1. İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/516 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3 ve 231. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar itiraz edilmeksizin 28.06.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Akabinde; sanığın 14.10.2023 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. 2. Bu doğrultuda, İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/86 Esas,

2024/293 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 62... sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.11.2024 tarihli ve 2024/597 Esas, 2024/1586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın Facebook isimli sosyal medya hesabından Hz. Peygamber’e ve ümmetine hakaret ederek aşağıladığı iddiasına ilişkin olarak; Tebliğnamede suç adının “halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama” yerine sehven “halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama” olarak yazıldığı tespit edilmiştir. Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılamaya konu edilen paylaşımın sanığa ait sosyal medya hesabından yapıldığına dair sanığın ikrarı ve açık kaynak araştırma raporu dikkate alındığında, paylaşımın sanık tarafından yapıldığı anlaşılmıştır. Vicdani kanaatin, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu biçimde kesin verilere dayandırıldığı; sanığın, halkın büyük kesiminin benimsediği İslam dininin önemli değerlerinden olan Hz. Peygamber’i ve onun elçiliğine inanan ümmeti aşağılama niteliğindeki paylaşımına uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.11.2024 tarihli ve 2024/597 Esas, 2024/1586 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak ve oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.