Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/14513 E. 2026/7996 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2555 E., 2025/215 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2025 tarihli ve 2024/539 Esas, 2025/119 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2025/2555 Esas, 2025/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi Üzerine atılı suçu işlemediğine, tanığa madde satmadığına, polisler geldiğinde evde olmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, tanık eve geldiğinde evde olmadığına yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, kullanıcı tanıktan ve sanığın bulunduğu evden uyuşturucu maddeler ele geçmesi nedeniyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak, 1.Olay tutanağı, sanık savunmaları, tanık ifadeleri, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, sanığın bulunduğu adresin önüne kullanıcı tanığın geldiği, tanığın pencerenin arka tarafında bulunan şahıstan bir şeyler aldığının görüldüğü, kullanıcı tanık durdurulduğuna, üzerinde bulunan sentetik kannobinoid maddesini teslim ettiği, sanığın evinde yapılan aramada sentetik kannobinoid maddeleri ile kenevir bitkisi ele geçtiği olayda, sanık hakkında bulunan istihbari bilgi, fiziki takip tutanağı, sanığın evinde ele geçen sentetik kannobinoid miktarının kullanım sınırı üzerinde olması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, ilk derece mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinden görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazate' de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında "..İNFAZ SIRASINDA SANIK HAKKINDA KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA, " ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünnde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2025/2555 Esas, 2025/215 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrür ile ilgili 11. paragrafında yer alan "..İNFAZ SIRASINDA SANIK HAKKINDA KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA, " ibarelerinin çıkarılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.