Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/13782 E. 2026/7425 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2492 E., 2025/1566 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2025 tarihli ve 2024/477 Esas, 2025/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2025/2492 Esas, 2025/1566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın uyuşturucu madde satmadığına, çalılar arasında ele geçen maddenin sanığa ait olmadığına, tutanak mümzileri tarafından alışveriş anının görülmediğine, sanığın evinde ele geçen maddenin kullanım sınırı içerisinde kaldığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sanığın parmak izinin tespit edilmediğine, mahkumiyet yeterli somut delil olmadığına yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak; 1.İstihbari bilgi, olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık ifadeleri, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın ... deresi denilen yerde uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, sanığın ... deresi adlı yerde olduğunun görüldüğü, bir süre sonra sanığın yanına tanığın geldiği, etrafın çalılık olması nedeniyle taraflar arasında alışverişin görülemediği fakat tanık durdurulduğunda üzerinde esrar maddesi ele geçtiği, sanığın üzerinde yapılan aramada ise ekstazi hap ile sentetik kannobinid maddesi ve sanığın bulunduğu yerde çalılıklar arasında esrar maddesi ele geçtiği, sanığın evinde yapılan aramada da yine esrar maddesi ele geçtiği olayda, istihbari bilgi, sanığın üzerinde ve evinde ele geçen maddeler, sanık ve tanıkların çelişkili ifadeleri bir arada değerlendirildiğinde, sanığın ele geçen maddeleri uyuşturucu madde temin etmek için bulundurduğunun anlaşıldığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; açıklanan tüm nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazate' de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında "..AYRICA KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA " ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünnde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2025/2492 Esas, 2025/1566 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrür ile ilgili 13. paragrafında yer alan "....AYRICA KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA " ibarelerinin çıkarılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.