Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/1266 E. 2025/5043 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/502 Esas, 2022/159 Karar SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2022 tarihli kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmüm, istinaf edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/12062 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9787 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9787 yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın 23/10/2011 işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Van Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/05/2017 tarihli iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/336 Esas, 2018/727 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07/11/2018 tarihli ve 2018/160 Esas, 2018/159 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilerek kararın kesinleştiği, İncelemeye konu dosyada, sanığın aynı eylemine yönelik hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Van Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/06/2012 tarihli iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2022 tarihli ve 2014/502 Esas, 2022/159 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 14/07/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/502 Esas ve Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/336 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, aynı tarihte hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumundan firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "... (7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. ...” Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2014/502 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2014/502 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA VE İNFAZ EDİLMEMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.