Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/5536 E. 2026/9304 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3600 E., 2023/4321 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2022/494 Esas, 2023/341 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a,53,58.maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarihli ve 2023//3600 Esas, 2023/4321 Karar sayılı kararı ile sanılar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’ un 280.maddesi uyarınca sanık ... yönünden esastan reddine, sanık ... yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ... ve müdafinin temyiz istemi Olayın sübutuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, uyuşturucu madde kullanmak suçunu oluşturduğuna ticaret suçundan cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, uyuşturucu maddenin kullanım sınırında olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafinin temyiz istemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, mesaj kayıtlarının sanık lehine olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, olay günü sanıklar ... ve ... hakkında dış illerden temin etmiş oldukları yüklü miktardaki uyuşturucu maddeleri sabah saatlerinde ... plaka sayılı araç ile Manisa İli üzerinden ilimize getirecekleri ve bu uyuşturucu maddeleri sokak torbacıları olarak tabir edilen şahıslara para karşılığında satacakları şeklinde istihbari bilgiler elde etmesine istinaden başlatılan soruşturma kapsamında kolluk görevlilerince bahse konu aracın durdurulduğu, durdurulan aracın şoför mahallinde sanık ..., aracın ön sağ koltuğunda sanık ... 'un tespit edildikleri, şahıslarla yapılan mülakat esnasında çelişkili beyanlar ve heyecanlı hareketler sergilemelerinin görülmesi üzerine araçta veya üzerlerinde herhangi bir suç ve suç unsuru bulurup bulunmadığı sorulduğunda sanıklar ... ve ...'ın araçta uyuşturucu madde olduğunu söylemesi üzerine arama kararına istinaden yapılan kontrollerde aracın şoför tarafında bulunan kapı kısmının iç gözünde sigara paketi içerisinde kitap kağıdına sarılı vaziyette eroin maddesi, aracın sağ ön tarafında bulunan paspasın altına kitap kağıdına sarılı vaziyete eroin maddesi, aracın torpido kısmının iç tarafına saklanmış halde şeffaf poşet içerisine sarılı vaziyette büyük şeffaf kilitli poşet içerisinde satışa hazır halde kilitli küçük poşet içerisinde eroin maddesi, aracın torpido kısmının iç tarafına saklanmış halde şeffaf poşet içerisine sarılı vaziyette alüminyum folyo içerisinde kullanım miktarının üzerinde eroin maddesi olarak değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkin olarak; Sanıklar hakkında ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı gözetilerek cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıkların savunmaları, ihbar, olay yakalama tutanağı, tutanak tanıkların beyanları, uzmanlık raporu, ele geçen uyuşturucu madde niteliği ve miktarı, ele geçirilen maddeler miktarı ve paketleme şekli gözetildiğinde kullanım sınırının üzerinde olduğu, olaya ilişkin ihbarın sanık ...'e de dair olması ve aracın zilyedinin sanık ... olması hususları birlikte değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğu, yeterli delil elde edildiği, somut olayda delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı araştırılması gerektirir bir hususun olmadığı, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarih ve 2023/3600 Esas, 2023/4321 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.