Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/26398 E. 2026/9585 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1954 Esas, 2024/2176 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti SUÇ TARİHLERİ : 04.12.2023, 08.12.2023 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti suçu yönünden kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.08.2024 tarihli ve 2024/231 Esas, 2024/388 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti suçundan; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62. ve 58. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2024/1954 Esas, 2024/2176 Karar sayılı kararı ile ''sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca siztinaf başvurularının esastan reddine'' karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık ile tanık arasında alışverişe delalet eden görüşmeler bulunduğu, yine tarafların fiziken buluşması sonrası tanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği ve buna ilişkin tanığın beyanı hususları nazara alınarak iddia konusu eylemlerinin sabit olduğu, bu eylemi ile sanığın suçu zincirleme şekilde işlediği, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'nin 04.12.2023 tarihinde kullanıcı V. ....'e, 08.12.2023 tarihinde kullanıcı V. ....'a uyuşturucu madde sattığı, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak; Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217. maddesine göre duruşmada tartışılmayan delil hükme esas alınamayacağından; sanıkların telefon konuşmalarına ilişkin tapeler her ne kadar duruşmada okunup sanığın beyanı alınmış ise de, sanık ile kullanıcı V. ... arasında gerçekleşen 04.12.2023 tarihli, yine sanık ile kullanıcı V..... arasında gerçekleşen 08.12.2023 tarihli İletişimin Tespiti ve Kayda Alınmasına ilişkin tutanakların aslı veya onaylı örneğinin dosyada yer almadığı anlaşılmakla, sanık hakkında uygulanan iletişimin tespiti ve dinlenmesi tedbiri kapsamında elde edilen iletişim tespit çözüm tutanaklarının ( TAPELERİN ) denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması, tapelerin duruşmada okunup diyeceklerinin sorulması, telefon konuşmalarının somut olay ve olgularla örtüşüp örtüşmediğinin ayrı ayrı irdelenip değerlendirilerek, sonucuna göre tüm sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2024/1954 Esas, 2024/2176 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 30/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.