Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/20608 E. 2024/10073 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2739 E., 2020/1605 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2015/1705 Esas, 2018/248 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2018/2739 Esas, 2020/1605 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, sanıklar hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b, 109/3-f, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın daveti üzerine eve girdiklerine, cezasının yanlış hesaplandığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Beyanlarının dikkate alınmayıp eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar sanıklar hakkında tek bir fiille her iki katılana karşı suç işlemeleri nedeniyle, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b, 109/3-f, 43/2-1, 62. maddeleri uygulanmak suretiyle cezalandırılmaları gerektiğinden bahisle bozma istenmiş ise de; yapılan incelemede, olay günü sanıkların katılan ...'i zorla araca bindirdikten sonra diğer katılanın evine giderek zorla içeriye girip her ikisini de rızaları dışında evde tuttukları anlaşıldığından, eylemlerinin her bir katılan açısından ayrı ayrı suç oluşturacağı kabulü ile Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Katılanların olaydan hemen sonra alınan ifadeleri, yaralandıklarına ilişkin adli muayene raporları, sanıkların aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıkların temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2018/2739 Esas, 2020/1605 Karar sayılı kararında, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.