Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/18488 E. 2024/9675 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2515 Esas, 2024/330 Karar SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ve 2019/1269 Esas, 2020/744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına, adli para cezalarının sırasıyla 24 taksit ve 5 taksit halinde tahsiline karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/2515 Esas, 2024/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ve 52/2. maddesi gereğince 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan silahın Kanun kapsamında bulunduğuna dair Kriminal rapor, sanığın suçu işlediğine dair ikrarı ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün aynen açıklanmasının yasaya uygun olduğu anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/2515 Esas, 2024/330 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.