Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/17180 E. 2024/7158 K. – Hükümlü Veya

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/742 E., 2022/758 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gediz Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2015 tarihli ve 2015/173 Esas ve 2015/172 sayılı İddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2015/223 Esas ve 2015/655 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2015 tarihli ve 2015/223 Esas ve 2015/655 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/15919 Esas ve 2021/5978 Karar sayılı ilamı ile; "Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. 4. İlk Derece Mahkemesi tarafından Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/332 Esas ve 2022/384 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine söz konusu karar kaldırılmak ve genel hükümler uygulanmak suretiyle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/742 Esas ve 2022/758 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın ailevi sorunlarının olması sebebiyle ailesiyle yaşadığı sıkıntıları düzeltmek adına İzmir'e gittiği için teslim olamadığına ve söz konusu suç açısından kastının bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; hakkında Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma kararı verilen sanığın yasal süresi içerisinde Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olmadığı iddiasına ilişkindir. 2. Gediz K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen hükümlü nakil izin belgesine göre, sanığın 06.03.2015 günü saat 08.55 ile 16.55 aralığındaki 8 saatlik yol izin süresi bitimine kadar Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gerektiği anlaşılmıştır. 3. Sanığın nakil yol izni bittikten sonra Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumuna dönmediğine dair 09.03.2015 tarihli tutanağın dava dosyası içerisinde bulunduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE Sanığın soruşturma aşamasında ve mahkeme huzurunda alınan ifadeleri, tüm dava dosyası kapsamındaki deliller, sanığın ikrar içeren savunması ve nakil yol izin belgesi ve firar tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/742 Esas ve 2022/758 Karar sayılı kararında; sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.