Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/661 E. 2024/9630 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/661
Karar No
2024/9630
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2022/45 E., 2022/358 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... ve sanık ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2. Besni Asliye Ceza Mahkemesi' nin 11.03.2014 tarihli kararı ile sanık sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi (sanık ... hakkında) uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Bu kararın sanık ... ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin; "...a-Sanıklar ... ve ...’in yol verme meselesi nedeniyle mağdur ... ... ...'a ait aracı, kendi araçlarıyla önünü kesmek suretiyle durdurdukları, daha sonrada araçlarından inerek mağdurun aracına doğru gittikleri sırada, mağdurun aracını içeriden kilitlediği, sanıkların açık olan şoför kapısı camından ellerini uzatıp mağdurun aracının kontak anahtarını aldıkları akabinde mağdurun, taşıma ruhsatlı silahını torpido gözünden çıkarıp koltuğa koyduğunu görmeleri ve cep telefonundan çalışanı tanık Hacı ...’ı arayıp "polise git" diye söylediğini duymaları üzerine sanıkların hemen kontak anahtarını mağdura iade ederek mağdurun gitmesine müsaade ettikleri olayda, sanıkların elverişli hareketlerle suçun icrasına başladıkları halde mağdurun silahını görmeleri ve polisin arandığını duymaları üzerine eylemi tamamlayamadıkları gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK’nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması yerine tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, b-Sanıkların eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,..." nedeniyle ve 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış ... saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, uygulama maddesi belirtilmeksizin suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle yapılan indirim ve 62 nci maddesi 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi (sanık ... hakkında) uyarınca ve kazanılmış hak kuralı nazara alınarak neticeten ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ...'ın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen gözönüne alınacak sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri; verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, sübuta, hakkında hiçbir lehe hüküm ve gerekli indirimlerin uygulanmadığına, re'sen gözönünde bulundurulacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanık ... ve sanık ...'ın fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek suç tarihinde yol verme meselesi nedeniyle mağdurun aracının önünü kendi araçlarıyla kesmek suretiyle mağduru durdurdukları, araçlarından inerek mağdurun aracına doğru gidip olay yerinden ayrılmasını engellemek amacıyla mağdurun aracının açık olan camından anahtarını aldıkları, sanıkların birden fazla kişi ile birlikte cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi' nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. 1. Dava dosyası içeriği, mağdur anlatımları, adli rapor içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...' ın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine, sanık ...'ın, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, sübuta, hakkında hiçbir lehe hüküm ve gerekli indirimlerin uygulanmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Sanıklar hakkında ... ceza tayin edildikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanunun 303 üncü maddesi gereği Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 4. Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararında infaz olunacak ceza miktarının 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilmek suretiyle sanıkların 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak kazanılmış hakka konu olan ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç ceza üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3-4) numaralı bentlerde açıklanan nedenle Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanık ...' ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği A-1 hüküm fıkrasında yer alan teşebbüs uygulamasına ilişkin (3) numaralı bendine; "cezalarından" ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca," ibaresinin eklenmesi ve hükmün A-1-6 ıncı bendindeki "sanıkların neticeten ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "sanıkların cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/661, K. 2024/9630, T. 12.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-661-e-2024-9630-k-3e658db85d56