Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4524 E. 2024/5910 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4524
Karar No
2024/5910
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1242 E., 2023/1154 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ 1. Karaburun Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Karaburun Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Karaburun Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli kararının sanık ve katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının vekilinin temyiz isteği, dosyanın zamanaşımına uğramadığına, düşme kararının usule ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın mağdureyi hukuka aykırı olarak ikametinin içerisine sokmak ve gitmesini engellemek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 15 yıl olağan ve 22 yıl 6 ay olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve söz konusu zamanaşımı sürelerinin karar tarihi itibariyle dolmadığı anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yargılamaya devam edilerek yargılama neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken sanığın eyleminin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu bu zamanaşımı süresinin de dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25/05/2023 tarihli ve 2022/1242 Esas, 2023/1154 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4524, K. 2024/5910, T. 04.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-4524-e-2024-5910-k-a1d777cb291f