Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1343 E. 2026/4677 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1343
Karar No
2026/4677
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/723 E., 2022/1559 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü : I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/211 Esas, 2020/236 Karar sayılı kararı ile 1. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2a, 109/3a-b, ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2a, 109/3a-e, ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/723 Esas, 2022/1559 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek ve düzeltilerek hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, sanıklar ..., ... ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'nın temyiz sebebi Üzerine atılı suçu işlemediğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan en üst hadden ceza verilerek cezalarından indirim yapılmamasının ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümler yönünden yapılan incelemede; Dava dosyası kapsamına göre; sanık ... ve katılan mağdur ... ...'nın evli olup aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle katılan mağdur ... ...'nın yaklaşık 1,5 yıldır katılan mağdur ... ile birlikte Manisa ilinde yaşadıkları, burada bir temizlik şirketinde çalıştığı, olay günü sanık ...'nın katılan mağdurun çalıştığı temizlik şirketini müşteriymiş gibi arayarak özel olarak katılan mağdur ... ...'nın temizlik işi için verdiği adrese gelmesini istediği, olay günü verilen adrese katılan mağdur ... geldiğinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun katılanın kolundan tutmak ve başına silah dayamak suretiyle zorla katılan mağdur ...'yı kendi araçlarına bindirerek aracı hareket ettirdikleri, kolluk görevlilerinin yol denetimi yaptıkları esnada aracı durdurmaları üzerine katılan mağdurun serbest kaldığı ve bu şekilde sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların savunmaları, katılan mağdurların anlatımları, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların silahla katılan mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri şeklindeki kabulün ve Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmaması nedeniyle katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından sanık ... ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR 1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümler yönünden yapılan incelemede; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/723 Esas, 2022/1559 Karar sayılı kararında sanık ... ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi fıkrası uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/1343, K. 2026/4677, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-1343-e-2026-4677-k-8d0c6fda24de