Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5252 E. 2026/9230 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2717 E., 2026/63 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın temyiz dilekçesinin gerekçe içermediği belirlenmiş ise de, sanık müdafinin temyiz dilekçesinin gerekçeli olması nedeniyle, temyiz istemleri birlikte değerlendirilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.10.2025 tarihli ve 2025/259 Esas, 2025/468 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3 ve 4-a. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.01.2026 tarihli ve 2025/2717 Esas, 2026/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafinin temyiz istemi, hazirunlar gelmeden arama yapıldığına, hukuka aykırı olarak elde edilen delilin hükme esas alınamayacağına, içtihatlarla belirlenen kriterlerin bulunmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinde kullanım sınırı üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği iddiasına ilişkin olarak, Olay tutanağı, uzmanlık raporu, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın evinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, sanığın evinde yapılan aramada kullanım sınırı üzerinde sentetik kannobinoid maddesi ile pregabalin etken maddesi içeren hap ele geçtiği olayda, isithbari bilgi ile uyumlu şekilde sanığın evinde kullanım sınırı üzerinde sentetik kannobinoid maddesi ele geçmesi, toksikoloji raporunda ise sanığın kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesine rağmen sadece ... maddesi tespit edildiği göz önüne alındığında, suçun sübut bulduğuna dair ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; ev arama tutanağının altında sanığın da imzasının bulunduğu, arama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.01.2026 tarihli ve 2025/2717 Esas, 2026/63 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.