Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/6062 E. 2024/8581 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6062
Karar No
2024/8581
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1170 E., 2022/352 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2020 tarihli iddianamesiyle sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ve 2020/548 Esas, 2020/934 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. 3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarih ve 2021/1170 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının kaldırılmasına, sanık ... ve sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, müştekinin çelişkili beyanlarına dayanarak ceza tayin edilemeyeceğine, sanığın olay yerinde olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...' un temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, çelişkili ifadelere dayanılarak ceza tayin edildiğine, cezanın kaldırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanık ... ve sanık ...' un, olay tarihinde tanık ...' e ait araçla seyir halinde oldukları sırada yolda yürüyen mağdur ...' ı gördükleri, sanık ...' un, mağdura "araca gel şurda bir şeyler konuşacağız" dediği, mağdurun aracın arka koltuğuna binmesi üzerine aracın kapılarını kilitleyip hareket ettikleri ve bir süre sonra sanıklar ile mağdur arasında tartışma çıktığı ve sanık ...' un ele geçirilemeyen av tüfeği ile "Musa Yıldıran'ın bir hafta önce ayağına sıktık, senin de şimdi ayağına sıkacağım, çarşıda böyle rahat rahat gezemeyeceksin" diyerek tehdit ettiği, her iki sanığın mağduru darp ettikleri ve araçtan inmek isteyen mağduru indirmeyerek hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; "...olay günü sanıkların mağduru araçta alıkoymak suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı maddi bir delil elde edilemediğinden ceza hukukunun ... prensibi olan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince beraatlarine karar verilmesi gerektiği..." şeklindeki gerekçeyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince; "...Sanıkların, fikir ve irade birliği içinde "bir şey konuşacağız" diyerek içerisinde bulundukları araca mağdurun binmesini sağlayıp, araç içerisinde yumruk vurmak sureti ile darp ederek mağduru rızasına aykırı olarak araç içinde alıkoymaktan ibaret eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmış, İlk derece mahkemesince sanıkların işlediği sabit olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunduğundan,..." Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu yerinde görülerek sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümleri kaldırılarak mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık ...' un tekerrüre esas daha ağır mahkumiyetinin bulunmasına karşın, daha hafif olan ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur beyanları, tanık anlatımları, CD inceleme tutanağı, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, müştekinin çelişkili beyanlarına dayanarak ceza tayin edilemeyeceğine, sanığın olay yerinde olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ...' un, atılı suçu işlemediğine, çelişkili ifadelere dayanılarak ceza tayin edildiğine, cezanın kaldırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarih ve 2021/1170 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/6062, K. 2024/8581, T. 12.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-6062-e-2024-8581-k-a8afd2cb5914