Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/3011 E. 2025/3386 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3011
Karar No
2025/3386
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1906 E., 2019/1691 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama, silahla tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde; I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2017 tarih ve 2017/230 Esas, 2017/580 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 109/2, 3-a,b, 53. maddeleri uyarınca 4' er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 116/4, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca 2' şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 12.06.2018 tarih ve 2017/209 Esas, 2018/416 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'ın, yaralama, silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarih ve 2018/1906 Esas, 2021/1691 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama, silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca esastan reddine, sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanık ... ve sanık ...'ın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar .. ve ...an hakkında verilen beraat kararlarının bozulması gerektiğine, sanıkların atılı suçları işlediğinin açık olduğuna ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar .. ve .. ile suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanunun 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2.Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; Sanık ... ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, gece vakti katılan ...'ün rızası hilafına evine girmek suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal edip, evin içerisinde katılanın ellerini ve ayaklarını bantla bağlayarak bir yere gitme hürriyetini engellemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan kurum vekilinin ve katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR 1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarih ve 2018/1906 Esas, 2021/1691 Karar sayılı kararına karşı katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarih ve 2018/1906 Esas, 2021/1691 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/3011, K. 2025/3386, T. 29.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-3011-e-2025-3386-k-e6d19c54578d