Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/9405 E. 2023/1098 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/629 E., 2016/383 K. SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, basit yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red -onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz ve basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/629 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteği, katılanların şikayetlerinden vazgeçeceklerini söylemelerine rağmen dilekçe vermediklerine, taşınmazı artık kullanmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığını ilişkindir. 2. Sanığın basit yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteği, katılan şikayetinden vazgeçtiği için yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, katılanın, sanığa kullanmakta olduğu arazinin annesi olan katılan ...'a ait olduğunu söylemesi üzerine taraflar arasında yaşanan tartışma neticesinde sanığın, katılan ...'ı darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamasına ve sanığın, katılan ...'a ait olduğu tespit edilen arazinin bir kısmını kendi arazisiymiş gibi kullanarak tecavüz etmesine ilişkindir. 2. Soruşturma aşamasında yapılan 01.04.2015 tarihli keşfi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu ile suça konu arazinin bir kısmını sanığın kullandığı tespit edilmiş 3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanığın tel örgü çekmek suretiyle kullandığı arazide katılan ...'ın payının olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık hakkında basit yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231 ... maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; mahkûmiyet hükmüne bağlı bulunması nedeniyle, müsadere kararı verilmesinin de hükme temyiz kabiliyeti kazandırmayacağından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, B. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde; 1. Sanık, katılanların şikayetlerinden vazgeçeceklerini söylemelerine rağmen dilekçe vermediklerine yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de, katılanlar yargılamanın her aşamasında şikayetlerinin devam ettiğini beyan etmişleridir. 2. Sanık, taşınmazı artık kullanmadığına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de hakkı olmayan yere tecavüz suçu niteliği itibariyle bünyesinde devamlılığı barındırdığı, iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti ve eylemin devamı halinde ... suç oluşacağından sanığın taşınmaz artık kullanmaması suçun oluşmasını engellemeyeceği gibi katılanın uyarısına rağmen katılanı darp ederek kullanmaya devam ettiği anlaşıldığınan sanık hakkında verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Mahkemece, sanığın tecavüzünü sonlandırmadığı anlaşılmakla kişiliği olumsuz görülmekle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 ... maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğinden, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik sanığın temyiz talepleri yerinde görülmemiştir. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR A. Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve itiraz merciince de bir karar verildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Gerekçe bölümünün (b) bendinde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/629 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.