Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/897 E. 2023/1054 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2015/383 E, 2016/151 K.,

SUÇLAR :Hakkı olmayan yere tecavüz, Tehdit HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu"nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddeleri, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları istemiyle davalar açılmıştır. 2. Kars 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 ncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinini ikinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 ncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 Ay hapis ve 80 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istemi atılı suçlamaları kabul etmediklerine, savunmalarının aksini gösterir dosyada bilgi belge ve delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözardı edildiğine, suçun manevi unsurunun objektif ölçülere dayandırılması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, Katılanın Kars merkez İstasyon caddesi ... yolu ile yol geçen yolu arasında bulunan hisseli arazisini tanık ...'ya kiraya vermesi üzerine sanıklarla arasında sorun oluştuğu, sanık ...'ın "sen bu yeri başkasına kiraya veremezsin ya biz ölürüz ya sen ölürsün" diyerek katılanı tehdit ettiği, sanık ...'ın aynı ... katılanı telefonla arayıp "senin ananı avradını sinkaf ederim, sen bu yeri başkasına veremezsin, bu yerin yolu yok helikopterle mi gidip gelecek, bu yeri başkasına verirsen seni öldürürüm" diyerek hakaret ve tehdit ettiği, ayrıca sanıkların katılanın arazisini kiraya vermesine engel oldukları, kiracı ...'nın araziyi kiraladığı halde kullanmasına engel olarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. 2. Suça konu Kars merkez İstasyon Mahallesi 572 Ada 43 numaralı parselin tapu kaydında katılanın hisse sahibi olduğu görülmüştür. 3. Katılan, suça konu taşınmazda müşterek malik olan diğer kişilerin kendisinde vekaleti bulunduğunu, taşınmazı önceden sanıklara kiraya verdiğini olay tarihinde ...'ya kiraya verdiği için sanıkların kendisini tehdit ... hakaret ettiklerini taşınmazı terk etmedikleri için kimseye kiraya veremediğini beyan etmiştir.

4. Suça konu taşınmazı kiralayan ..., suça konu taşınmazı 3 yıllığına kiraladığını parasını peşin olarak katılana verdiğini katılanla birlikte taşınmaz başına gittiklerinde yanlarına ...'ın gelip "sen bu yeri başkasına kiraya veremezsin ya biz ölürüz yada sen ölürsün" dediğini, kendisine ait telefondan katılanla sanık ...'ın olayın öncesinde görüştüklerini birbirlerine karşılıklı küfür ettiklerini, ayrıca sanıkların kendisine kiralamış olduğu yere gitmemesini, söz konusu yerlerin kendilerine ait olduğunu, arsayı kiralayacaksa kendilerinden kiralaması gerektiğini söylediklerini beyan etmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar uzlaşmamıştır. 5. Sanıklar suça konu taşınmazı kiralayarak kullandıklarını, katılanın kirayı geciktirdikleri için taşınmazı başkasına kiraya verdiğini, katılanın taşınmazı kullanımını engellemediklerini tehdit ve hakaret etmediklerini beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE Sanıkların suça konu katılana ait taşınmazın kullanılmasını, katılanı tehdit etmek suretiyle engelledikleri olayda eylemlerinin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu ve tehdit suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hüküm kurulması yerine, sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit suçlarından ayrı ayrı mâhkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.