Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/6786 E. 2023/887 K. – Hakkı Olmayan

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/355 E., 2016/155 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Sürmene Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/355 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, taraflara, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan usulüne uygun uzlaşma teklif edilerek yargılama yapılıp karar verilmesi gerekirken uzlaşmaya tabi olmayan ve dava konusu olmayan hırsızlık suçundan Cumhuriyet savcısının yazılı talimatı olmadan ve sonradan yazılı hale getirilmeden sözlü talimatla kolluğun yapılmış olduğu uzlaşma teklifinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğuna ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, katılana ait 109 ada 11 parselde herhangi bir hakkının bulunmamasına rağmen arazi üzerine fındık ağaçları dikip araziyi malikmiş gibi sahiplenerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarına göre; sanığın, katılan ait dava konusu 109 ada 11 parsele 7 adet fındık ağacı diktiği, fındık ağaçlarının yaklaşık olarak 25-30 yaşlarında oldukları tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Kolluk aşamasında dava konusu olmayan hırsızlık suçundan sanığa müşteki sıfatıyla, müştekiye de sanık sıfatıyla uzlaşma teklifi yapılmış olup hırsızlık suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olduğu, hakkı olmayan yere tecavüz suçuna ilişkin taraflara uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmıştır. 2. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1 ... maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşmayı kabul ettiklerini beyan eden taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/355 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.