Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18694 E. 2024/8094 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/846 Esas, 2021/287 Karar SUÇ : Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2018 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 213 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli kararıyla; sanığın, halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçunu işlediği sabit görülmekle birlikte, suç tarihinde akıl hastalığı nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası dikkate alınarak ceza verilmesine yer olmadığına ve yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir. C. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli kararı sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 05.03.2021 tarihli ve 2019/846 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Dava konusu olay; sanığın, 12.09.2018 tarihinde *** Caddesinde bulunan trafik lambası üzerine kırmızı keçeli kalemle #ESKİŞEHİR PAZARTESİ KAN GÖLÜ# şeklinde yazı yazmak, yine 13.09.2018 tarihinde aynı yazıyı *** Lisesi karşısındaki tramvay durağındaki trafik lambasına yazmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2.İddianame anlatımı, Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığının 15.01.2019 tarihli raporu ve mahkemece benzer doğrultuda yapılan gözlem ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; sanığın suç tarihinde mevcut olan akıl hastalığı nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası dikkate alınarak ceza verilmesine yer olmadığına ve yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık müdafinin; sanığın halkı hedef alacak bir eylemde bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazında hukuki yarar bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. Oluşa, tüm dosya kapsamına, olay tutanağına ve sanığın ikrarına göre; farklı tarihlerde trafik lambalarının üzerine "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan ifadeleri yazmak suretiyle sanığın atılı suçu işlediği belirlenmiştir. Ancak; Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının 15.01.2019 tarihli rapor içeriğine göre; sanığın çoklu madde kullanımına bağlı psikotik bozukluk adı verilen ruhsal hastalığının bulunduğu ve bu hali ile cezai ehliyetinin bulunmadığı, bu kapsamda akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı anlaşılmakla; ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda ve uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2019/846 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.