Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/7687 E. 2023/1068 K. – Parada Sahtecilik

Konu: Parada Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/7687
Karar No
2023/1068
Karar Tarihi
Konu
Parada Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/130 Esas, 2015/271 Karar SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suç eşyalarının müsaderesi ile Merkez Bankasına gönderilmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 07.01.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Denetim süresi içerisinde 01.07.2016 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ve karar sanık tarafından temyiz edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanığın temyiz incelemesine gelmeyen sanıklarla birlikte üzerinde sahte para bulundurarak parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Parada sahtecilik suçunun işlendiğine dair ihbar üzerine soruşturma başlamıştır. 3. İhbar edilen Babanın Yeri isimli işyerine gidilerek usulüne uygun şekilde yapılan aramada temyiz incelemesine gelen sanık ... ...'in üzerinde 1 adet sahte 200,00 TL; temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ...'nın cebinden bir adet sahte 200,00 TL ve iki adet sahte 100,00 TL ele geçmiştir. 4. Sanık ... ... soruşturma aşamasında alınan beyanında; sahte parayı kumar oynaması nedenli tanımadığı birinin verdiğine; kovuşturma aşamasında ise tanımadığı birine para bozdurması nedenli verildiğine dair çelişkili beyanda bulunmuştur. 5. Türkiye Cumhuriyeti ...'nın 04.06.2012 ... ve 968-1 sayılı raporuna göre paraların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin bulunduğu, yapılışındaki ... ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunu ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı belirtilmiştir. 6. Mahkemece suçun sanık tarafından işlendiği kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on birinci fıkrasına göre; denetim süresi içinde kasten ... bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerekirken, hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının "600,00 TL" yerine "80,00 TL" olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Oluş, tüm dosya kapsamı, soruşturmanın ihbar üzerine başlaması, sanığın aşamalarda birbiriyle çelişen savunmaları ve Türkiye Cumhuriyeti ... raporu birlikte gözetildiğinde sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarih ve 2015/130 Esas, 2015/271 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/7687, K. 2023/1068, T. 07.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-7687-e-2023-1068-k-58597727ee77