Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/17592 E. 2023/859 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 3 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, denetimli serbestlik tedbirinin ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanığın mağdurlar ... ve ...'nun, sanığın eşi olan ...'a karşı tehdit ve bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçlarını işlediği yönünde asılsız ihbarda bulunarak; iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurlar ... ve ... hakkında sanığın ihbarı değerlendirilerek yapılan soruşturma neticesinde; tehdit ve bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçlarından 16.11.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. 3. Sanık emniyetteki ve kovuşturma aşamalarındaki savunmasında, ihbarı çocuklarının devlet güvencesine alınması için kendisinin yaptığına ve asılsız olduğuna dair beyanda bulunmuştur. Sanığa zincirleme suç ve tekerrür hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmıştır. 4. Mahkemece sanığın zincirleme şeklinde iftira suçunu işlediği kabul edilerek takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 28.04.2016 olan hüküm tarihinde Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, 2. Tekerrüre esas alınan ilamın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/127 Esas, 2014/69 Karar sayılı ilamı yerine adli sicil kaydında bulunmayan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/127 Esas, 2014/69 Karar sayılı ilamı olarak gösterilmesi, V. KARAR Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3/4 oranında indirilmesi suretiyle 3 ay 22 ... hapis cezası olarak belirlenmesine ilişkin hesap işleminin doğru olduğunun anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki bu nedenli bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında gereğinin yapılması için mahkemelerine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması nedeni ile Tebliğnamedeki bu nedenli bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarih ve 2015/746 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.