Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/3375 E. 2026/3156 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/3375
Karar No
2026/3156
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2377 E., 2026/620 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/184 E., 2024/181 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer’i müdâhil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazda hissedar olduğunu, davalının herhangi bir hakka dayanmaksızın taşınmazı işgal ettiğini belirterek el atmanın önlenmesi ile birlikte ecrimisil talebinde bulunmuştur. II. CEVAP 1. Davalı, davaya cevap vermemiştir. 2. Fer'i müdâhil ... vekili 23.11.2021 tarihli dilekçesinde; müvekkilinin bahse konu daireyi 03.02.1998 tarihli adi yazılı satış sözleşmesi ile "kaba inşaat" şeklinde satın aldığını, daha sonra 11.01.2001 tarihinde resmî olarak tapu devrini aldığını, dava konusu dairenin ince işleri bittikten sonra 2010 yılında ... isimli kişiye kiraya verildiğini, davalının hâlen kiracı olarak ikamet etmekte olduğunu, davaya konu olan dairenin, 03.02.1998 tarihinden bu yana müvekkilinin mülkiyetinde ve zilyetliğinde olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının fer'i müdâhil ...'ün kiracısı olduğu, davacı tarafından davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle ecrimisil talebinin reddine, dava konusu taşınmaza el atmanın önlenmesi talebi yönünden ise dava konusu taşınmazın arsa vasıflı olduğu, davacının ise 83/2400 hisseye sahip olduğu, paylı mülkiyete tâbi taşınmazlarda pay ve paydaş çoğunluğu sağlanarak yapılan kira sözleşmeleri geçerli olduğundan davalının taşınmazda haksız işgalci olduğu gerekçesiyle el atmanın önlenmesi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; fer’i müdâhilin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Fer’i müdâhil ... vekili; mahkemenin asli müdahale talebini kabul ettiğini, el atmanın önlenmesi kararı verilirken dava konusu yerin teslimine dair bir karar verilmediğinden dava konusu yerin kime teslim edileceğinin belirsiz olduğunu, dava konusu yerin müdâhile satılan yer olduğu, sözleşmelerde daire numaralarının aynı yazmasının bir önemi olmadığını, aynı yerin iki kişiye birden satıldığı iddialarını kabul etmediklerini, kabul etseler bile inşaat firmasına bu zamana kadar dava açılması gerektiğini, reddedilen kısım yönünden lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Fer’i müdahale" kenar başlıklı 66. maddesi, "(1) Üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer’î müdahil olarak davada yer alabilir’’şeklinde düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun’un 66... . maddeleri uyarınca, fer’î müdâhil, davayı taraflardan birinin yanında ve onun iradesine bağlı olarak takip eder. Fer’î müdâhil, asıl tarafın başvurmadığı bir kanun yoluna tek başına başvuramaz. Asıl tarafın başvurduğu kanun yolunda, onun yanında yer alarak süreci takip edebilir. Somut olaya gelince, müdâhil ...’ün dilekçesinde ileri sürdüğü hususların asli müdahale değil fer’i müdahale kapsamında olduğu ve fer’i müdâhilin ancak yanında katıldığı tarafın hükmü istinaf etmesi hâlinde istinaf kanun yoluna başvurma hakkı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin fer’i müdâhilin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermesinde bir isabetsizlik görülmemiş; hükmün onanması gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı tam yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/3375, K. 2026/3156, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-3375-e-2026-3156-k-78c243b49bcf