Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/3363 E. 2026/2962 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/3363
Karar No
2026/2962
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/448 E., 2026/574 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/305 E., 2023/372 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Kayseri ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1 03... parselde kayıtlı meranın 345 m²'lik kısmının davalı tarafından taşlarla çevrilerek işgal edildiğini, ... Kaymakamlığının 20.11.2020 tarih ve 48 sayılı kararı ile bu hususun tespit edildiğini, davalının taşınmazın mera vasfını değiştirerek mera amacı dışında kullandığını belirterek 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 hükmü gereğince meranın eski hâle getirilmesi için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 191,97 TL'nin 13.01.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, dava konusu parselin işgal edilen kısmına ilişkin müdahalenin men''i ve kâl'e karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının meraya el atmadığını, bahçesinin kenarındaki taşları temizlettiğini ileri sürdüğü, yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin de dava konusu yere taşları kimin döktüğünü bilmediklerini belirttikleri, dolayısıyla dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanıldığının ispat edilemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamına ve toplanan delillere göre mevcut delillerin takdirinde ve hükmün dayandığı gerekçede bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Develi Kaymakamlığı tarafından 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun gereğince yapılan tahkikatta dinlenen tanık beyanları ile davalının 73 No.lu mera parseline tecavüz ettiğinin tespit edildiğini, davalının Kaymakamlıkça düzenlenen 25.11.2020 tarihli “müdahalenin men’ine dair infaz tutanağını” imzalamak suretiyle belirtilen alanlara tecavüz ettiğini kabul etmiş sayılması gerektiğini, alınan bilirkişi raporlarında meraya tecavüzün tespit edildiğini, davalının 27.02.2023 tarihli celsede verdiği beyanında bahçesinin kenarındaki taşları temizlettiğine dair beyanının bahçesinden çıkan taşları meraya atmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu ispatladığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; meraya yapılan müdahalenin men'i, kâl ve eski hâle getirme tazminatı istemlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince temyiz eden davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/3363, K. 2026/2962, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-3363-e-2026-2962-k-7f500ef70cf4