Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/1748 E. 2026/1760 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/451 E., 2023/250 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.08.2015 tarihinde ölen müvekkilinin mirasbırakanı ...'nun terekesinin borca batık olduğunu belirterek mirasın hükmen reddinin tespitine karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/19 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12.07.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden mirasbırakanın şirketlerdeki payının, şirket bilgilerinin, şirketlerde yasal temsilci olduğu dönemin belirlenmesi, mirasbırakanın payını devrettiği şirketler de dâhil olmak üzere murisin sorumlu olacağı miktar uzman bilirkişi marifeti ile belirlenmesi, murisin şirketten tahsil edilemeyen kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın tespit edilmesi, şirketin aktif ve pasifinden mirasbırakanın hissesine düşen değer dikkate alınarak terekenin aktif ve pasif hesabında değerlendirilmesi gerektiği, diğer yandan Mersin 1. Vergi Mahkemesinin 2020/72 Esas, 2020/73 Esas ve 2020/74 Esas sayılı dosyalarının akıbeti sorularak ilgili dosyaların mirasbırakanın pasifine etkisinin değerlendirilerek ölüm tarihi itibarıyla, mirasbırakanın tüm malvarlığı ve borçları belirlenmeli, terekesinin pasifinin aktifinden fazla olduğunun anlaşılması durumunda terekenin borca batık olduğu kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan ...'nun terekesine yönelik yapılan araştırmada dosya kapsamından, Dairemizin bozma ilâmında belirtilen eksiklikler tamamlanarak alınan usul ve esasa uygun hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu ile mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla terekesinin borca batık olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mirasçıların mirası süresinde reddetmediğinden tüm tereke borçlarından sorumlu olduklarını, terekenin yeterince araştırılmadığını, Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının müvekkili lehine bozulması istemi ile temyiz yasa yoluna başvurmuştur. B.Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.