Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4755 E. 2026/2694 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4755
Karar No
2026/2694
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/772 E., 2025/675 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Lüleburgaz 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/168 E., 2025/69 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin haberi olmadan davalı ile annesi arasında yapılan kira sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanıldığını, davacının durumu fark etmesi üzerine davalıya mesajlar attığını, fakat davalının evi kullanmaya devam ettiğini belirterek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşme tarihinden bu yana kira bedelini davacının annesine ödendiğini, annesine verdiği vekâlet gereğince dava konusu sözleşmenin yapıldığını, taraflar arasında kira sözleşmesinden ziyade kira bedelinin sorun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafın ihbar olunan ... ile imzalamış olduğu kira sözleşmesine davacının sonradan dâhi olsa muvafakatinin bulunduğu ancak kira bedellerinin süresinde tahsil edilemediği iddiası ile işbu kira sözleşmesinin geçersizliğinin ileri sürüldüğü, davaya konu taşınmazın anahtarının ihbar olunanda bulunması, önceki yıllarda aynı şekilde taşınmazın kiraya verilmiş olması ve her ne kadar sadece para çekme yetkisi içerse de davacı tarafın ihbar olunana vermiş olduğu vekâletname bir arada değerlendirildiğinde davacının yurt dışında yaşaması nedeni ile Türkiye'de bulunan iş ve işlemlerinin takibi için ihbar olunanı vekil tayin ettiği, davalının kullanımının işbu kira sözleşmesine dayanması nedeni ile davacının kiraya veren olmayan malik sıfatı ile kira sözleşmesi doğrultusunda tahliye davası açabileceği, davalının kullanımının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın annesi tarafından kiraya verildiğini öğrenen davacının davalıya mesajlar atarak evi boşaltmasını istediğini, anneye verilen vekâletnamenin banka işlemleri için verildiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/4755, K. 2026/2694, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-4755-e-2026-2694-k-c668de89b369