Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4331 E. 2026/2691 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4331
Karar No
2026/2691
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/21 E., 2025/308 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2009/400 E., 2017/1115 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Ağrı ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde doğusu ..., batısı ... Köyü ve Kağızman'a giden yol, güneyi yamaç, kuzeyi şah yolu ile çevrili yeri, kadimden beri müvekkilinin kullandığını, davalının 2001 yılından beri taşınmazın kullanımını engellediğini ileri sürerek davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5 hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın herhangi bir sebep yokken 11 yıl uzadığını, duruşma günü geldiğinde müvekkilinin mazeret dilekçesinin alınmadığını, duruşma gününün davalıya haber verilmediğini, 6100 sayılı Kanun'un 150/5 hükmündeki şartların oluşmadığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, meraya el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/4331, K. 2026/2691, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-4331-e-2026-2691-k-9dd7dd6fd289