Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/2121 E. 2025/5279 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2121
Karar No
2025/5279
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI: 2025/80 E., 2025/177 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Karacabey 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2024/7 E., 2024/22 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.12.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.05.2015'te ölen tarafların babası ve murisi ...'nun iki tarlasını satarak parasını davalıya verdiğini ileri sürerek kazandırmaların mirasta denkleştirme hükümleri gereğince iadesini terditli tenkisini istemiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisin maddi durumunun kötü olduğunu, eşi ve kendisinin hastalıkları nedeniyle masraflarının olduğunu, davalının hem eve hem sağlık masraflarına katkı sağlaması ve annesi ile babasına bakması nedeniyle murisin sattığı iki tarlanın bedelini davalıya verdiğini, bunun karşılıksız kazandırma sayılmayacağını, ayrıca murisin karşılıksız kazandırmayı amaçlasaydı bu taşınmazları satmak yerine doğrudan davalıya bağışlamayı seçeceğini, aksine murisin hem önceki hem de sonradan olacak masraflar için paraya ihtiyacı olması nedeniyle taşınmazları sattığını ve parasını davalıya verdiğini, bu paranın murisin sağlık sorunları için harcandığını, ortada bir karşılıksız kazandırmanın olmadığını, aksi kabul edilecek olsa dahi kazandırmanın terekeye iade kastıyla ya da saklı payı ihlal kastıyla değil minnet duygusuyla yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile murisin davalıya para vermesinin kendisine ve eşine 1991 yılından beri aynı evde yaşayarak bakmasından kaynaklanan minnet duygusuna dayandığı, terekeye iade kastının ya da saklı payı ihlal kastının söz konusu olmadığı gerekçeleriyle mirasta denkleştirme ve tenkis taleplerine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının murisle birlikte yaşamasının murise baktığını ve ev masraflarını karşıladığını göstermeyeceğini, davalının murise baktığının kanıtlanmadığını, murisin çocukları arasında böyle bir ayrım yapmasını gerektirir bir minnetin ispatlanmadığını, murisin davalıya miras payının iki katı kazandırma yaptığını, kaldı ki minnet duygusunun saklı payı ihlal kastını bertaraf etmeyeceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, mirasta denkleştirme terditli tenkis istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Yargıtay duruşma vekalet ücreti 40.000,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/2121, K. 2025/5279, T. 09.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-2121-e-2025-5279-k-1a0f2dcc9b32