Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/866 E. 2025/1055 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3434 E., 2023/2711 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/490 E., 2023/423 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 7941 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 2 numaralı bağımsız bölümün sahibi olup evinin önünde bulunan 8132 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tarihi yapıya yönelik restorasyon çalışmalarına başlandığını, davalı tarafından yapılan çalışmaların yapının mevcut projesine ve fiili durumuna aykırılık teşkil ettiğini, inşaatın yüksekliği ve genişliğinin artırılması nedeniyle davacıya ait ön cephesi açık, cadde ve denizi gören evin manzarasının kapandığını, müvekkilin yaşam kalitesinin ve dairesinin değerinin düştüğünü belirterek dava konusu tarihi yapının eski projesine uygun hale getirilmek suretiyle müvekkilin manzarasına yapılan el atmanın önlenmesini, eski hale getirmenin mümkün olmaması halinde ise mevcut durumun davacının evine verdiği maddi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kurum tarafından yapılan çalışmanın mevzuata ve hukuka uygun olduğunu, yapının mevcut hali (rölövesi) incelendiğinde yapının oturum ve yüksekliğinde herhangi bir değişiklik olmadığını ve dava konusu yapının davacının taşınmazına müdahale etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazın restorasyon çalışmalarına ilişkin rekonstrüksiyon tadilat projesine uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiğini, dava konusu tarihi binanın eski (projesi ve) halini aşar nitelikte daha büyük ve yüksek yapıldığını, bu durumun dosya kapsamına sunulan fotoğraflarla kanıtlandığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksik inceleme yapıldığını, sunulan fotoğraflar ile mevcut yapının konum ve yüksekliğinin kıyaslanmadığını, yapının eski hali ile yeni hali arasında fiziki olarak fark olup olmadığının değerlendirilmediğini, sadece restorasyon rölövesinin incelendiğini, fiile durum yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığını, eklentiler hakkında açıklamaya yer verilmediğini, bu eklentilerin müvekkilinin manzarasını kötü şekilde etkilediğini ve ek bilirkişi raporu istemlerinin reddedildiğini, beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, komşuluk hukukundan kaynaklanan eski hale getirmek suretiyle el atmanın önlenmesi ikinci kademede tazminat istemlerine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.