Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2841 E. 2024/4657 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/122 E., 2022/9 K. DAVA TARİHİ : 07.09.2012 KARAR : Davanın kısmen kabul, kısmen reddi Taraflar arasındaki ecrimisil (paydaşlar arasında) davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; çekişme konusu 10650 ada 5 sayılı parselin kayden paydaşı olduğunu ve rızası dışında taşınmazın davalı tarafından okul binası ve bahçesi olarak kullanıldığını, İzmir 9. SHM'nin 2010/306 D.iş sayılı dosyasında fiili müdahalenin tespit edildiğini ileri sürerek; dava tarihinden geriye doğru beş yıl için şimdilik 5.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiş, 30.12.2014 tarihli dilekçesiyle talebini 14.242,44 TL olarak ıslah etmiştir. II. CEVAP Davalı, davacı tarafından 06.04.2011 tarihinde kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davası açıldığını ve anılan dava tarihinden sonraki dönem için ecrimisil istenemeyeceğini, istenilen ecrimisil bedelinin de fahiş olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 21.04.2015 tarihli ve 2012/886 E. , 2015/172 K. sayılı kararıyla; haksız müdahalenin keşfen belirlendiği gerekçesiyle 07.09.2007 – 07.09.2012 tarihleri arasındaki dönem için 14.242,44 TL ecrimisile karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 01.02.2018 tarihli ve 2015/12436 E. , 2018/645 K. sayılı kararı ile; "...Davacı tarafından 06.04.2011 tarihinde İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/193 Esas sayılı dosyası üzerinden aynı davalı aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığı, mahkemece 20.000 TL tazminata hükmolunduğu ve kararın 06.06.2013 tarihinde kesinleştiği, davacının İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/193 E – 2012/167 K. sayılı dava dosyası ile davalı idare aleyhine kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi ile dava açtığı 06.04.2011 tarihi itibariyle mülkiyet hakkını bedele dönüştürdüğü, bu tarihten sonrası için artık ecrimisil isteyemeyeceği, öte yandan, 10650 ada 1 sayılı parselden ifrazen oluşan dava dışı 10650 ada 3 ve 4 sayılı parsellere ilişkin olarak İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/417 E sayılı dosyasında açılan ecrimisil davasında belirlenen ecrimisil miktarının emsal olarak alındığı, ne var ki anılan kararın bozulduğu ve bozma sonrası verilen 2016/16 E – 2017/346 K sayılı kararın kesinleşmemesi karşısında eldeki dosyada yanlış emsal alınarak sonuca gidildiği, ayrıca, çekişme konusu taşınmazda davacının payına isabet edecek ecrimisil hesaplanması gerekirken, hatalı olarak davacının payına isabet edecek m2 üzerinden ecrimisil hesabı yapılmasının da isabetsiz olduğu; hâl böyle olunca; İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/16 E – 2017/346 K sayılı kararı kesinleşmişse emsal olarak değerlendirilmesi, aksi halde kullanım durumuna göre 07.09.2007 ila 06.04.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin davacının payına isabet eden ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği...." gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ile Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda 6.024,94 TL ecrimisil talep edebileceği anlaşılmış olmakla bu miktar üzerinden bilirkişi raporunda belirlenen dönemler ve miktarlara dönemsel faiz uygulanmak suretiyle davanın kabulü gerektiği..." gerekçesiyle; -Davanın kabulüne, 6.026,94 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 1.515,10 TL'sine 07.09.2008 tarihinden itibaren, 1.686,17 TL'sine 07.09.2009 tarihinden itibaren, 1.740,46 TL'sine 07.09.2010 tarihinden itibaren, 1.085,21 TL'sine 06.04.2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 411,70 TL harçtan, 74,25 TL peşin harç ile 157,84 TL ıslah harcı toplamı olan 232,09 TL harcın mahsubu ile bakiye 179,61 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili; eksik ve hatalı raporun hükme esas alınıp rapora yönelik itirazların değerlendirilmediğini, ifrazlar sonucunda yeni parsellerin, yol ve cephelerin oluştuğunu, rapora yönelik itirazlarının gerekçede de değerlendirilmediğini, çevrede başkaca emsal olmadığından 2009/278 E. sayılı eski bir dosyadaki ecrimisil hesabının emsal alındığını, oysa karşı parseldeki taşınmaza ilişkin emsal kira sözleşmesinin dosyaya sunulmuş olduğunu, hem davacının rızası hilafına okul yapılıp hem de düşük ecrimisile hükmedildiğini, hükmedilen ecrimisilin bozma ilamındaki gerekçeyi de karşılamadığını, Yargıtay bozma ilamında bahsedilen 2016/16 E. sayılı dosyanın henüz kesinleşmediğini belirterek; kararın bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı vekili; kararın hatalı olup rapora yönelik itirazların dikkate alınmadığını, davalı kurum harçtan muaf olup aleyhe harca hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek; kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir. 1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2.İncelenen dosya kapsamına göre yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince; Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi gereği davalı ... Bakanlığının harçtan muaf tutulması gerekirken bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Davalı tarafın, temyiz itirazlarının yukarıda 2 No.lu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile; hüküm fıkrasının "2." numaralı bendindeki tüm ibarelerin hükümden çıkartılarak yerine, "Davalı ... yargı harçlarından muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalı tarafından yatırılan harçların talep halinde davacıya iadesine" cümlesinin yazılması; yine hüküm fıkrasının "3" numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davacı tarafından yapılan 2.850,00 TL bilirkişi ücreti, 1.051,75 TL tebligat ve posta gideri olmak üzere toplam 3.901,75 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesinin yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.