Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/4117 E. 2024/3828 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/696 E., 2023/1039 K. DAVA TARİHİ : 09.12.2021 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/790 E., 2023/16 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 310 ada 44 parselde bulunan Koyuncu İşhanı zemin katın ortak alanlarına davalı tarafça haksız olarak el atıldığını, bu alanlarda davalının konfeksiyon ürünleri sattığını, çeşitli tarihlerde yapılan keşiflerde davalının işgalinin tespit edildiğini belirterek, el atmanın önlenmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde, haksız işgalci olmadığını, kullandığı yeri 30.01.2019 tarihinde Hasan Koyuncu’dan kiraladığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararıyla; davada ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, keşif mahallinde mahkemece yapılan gözlem ve araştırmanın aksine olan iddiasını davacının ispat edemediği, raporda B harfiyle gösterilen alanın davalı tarafından haksız olarak işgal edilmekte olduğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 310 ada 44 parsel sayılı işhanının ortak alanı içerisindeki 3,80 m² lik alana davalının el atmasının önlemesine, diğer kısımlara yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf başvurusunda; işhanının dava konusu zemin katının tamamını davalının işgal ettiğini, ancak ilk derece mahkemesince sadece 3,80 m2 işgal ettiğini yönünden karar verildiğini, davalının işgalci olduğu yönünde Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/36 D. İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, mahkemenin delilleri eksik ve hatalı değerlendirdiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile el atma olgusunun ispat yükümlülüğünün davacı tarafta olduğu, mahkemece HMK'nın 139. maddesi uyarınca yapılan ihtara rağmen davacı tarafın tanık bildirmediği, dava tarihi öncesinde yapılan delil tespitinde tespit edilen olguların keşifte devam etmemesi nedeniyle dava tarihi itibari ile el atma olgusunu ispata elverişli olmadığı, mahkemece fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyizinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü gerekçeleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.