Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/451 E. 2023/2002 K.

Konu: Elatmanın Önlenmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/451
Karar No
2023/2002
Karar Tarihi
Konu
Elatmanın Önlenmesi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 13148 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan C Blok, kat 2/5 No.lu bağımsız bölümü 20.10.2014 tarihinde satın aldığını, taşınmazda davalının haksız işgal eden konumunda olduğunu, bu nedenle davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazla ilgili olarak Antalya 1. Aile Mahkemesinin 2014/1625 Esas sayılı dosyasında, daha önce karara bağlanan Antalya 7. Aile Mahkemesinin 13.06.2013 tarih ve 2013/502 Esas, 2013/510 Karar sayılı kararına (boşanma davasının protokolüne) aykırılık nedeniyle yargılamanın devam ettiğini, taşınmazın hileli olarak davacıya satışının yapıldığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyanın davacısı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil talepli davanın reddine karar verildiği ve 05.11.2020 tarihinde kesinleştiği, davacının kayden maliki olduğu dava konusu taşınmazda davalının elatmasının haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı adına olan tapu tescilinin yolsuz olduğunu, muvazaalı devir yapıldığını, boşanma davasında davalının taşınmazda bedelsiz oturmaya devam edeceğinin kararlaştırıldığını belirtmek suretiyle adli yardım talepli istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafın adli yardım talebinin kabulüne ve devamında tüm dosya kapsamı uyarınca davacının dava konusu taşınmazın maliki olduğu, tapu iptal ve tescil davasının kesinleşmiş olduğu gerekçeleriyle ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar usule uygun bulunduğundan istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Hükmü yalnızca bölge adliye mahkemesinin hükmettiği harç yönünden temyiz ettiklerini, mahkemece esastan ret kararı verilerek yeni bir hüküm tesis edilmediğinden harcın maktu alınması gerektiğini, harç tutarının yanlış hesaplandığını, mükerrer harç anlamına geldiğini, yalnızca harç yönünden temyiz edildiğinin dikkate alınması gerektiği hususlarına itiraz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayanan elatmanın önlenmesi davasında hükmedilen istinaf karar harcına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca 1 numaralı tarife. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2022/451, K. 2023/2002, T. 06.04.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2022-451-e-2023-2002-k-2cc626467f26