Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/4240 E. 2023/5508 K.

Konu: El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/4240
Karar No
2023/5508
Karar Tarihi
Konu
El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/735 E., 2022/646 K. KARAR : Davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, dava konusu 12 numaralı bağımsız bölüme el atmanın önlenmesi, ecrimisil talebinin reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/160 E., 2021/21 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, dava konusu 12 numaralı bağımsız bölüme el atmanın önlenmesine, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, harçlandırılan dava değeri itibarıyla duruşma talebinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki olduğu dava konusu 12 No.lu bağımsız bölümün herhangi bir hakka dayanmaksızın davalılar tarafından kullanıldığını, bunun karşılığında bedel de ödenmediğini ileri sürerek, dava konusu 3775 ada 44 parsel sayılı taşınmazdaki 12 No.lu bağımsız bölüme davalıların el atmasının önlenmesini, fazlaya ilişkin hakkı salmak kaydı ile 5.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 12.10.2020 tarihli dilekçesi ile talebini 34.829,40 TL olarak güncellemiştir. II. CEVAP Davalılar cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazı babaları ... ...'ın 2005 yılında kaba inşaat olarak ... ... isimli müteahhitten o zamanki para ile 30.000,00 TL karşılığında satın aldığını, taşınmazın tümü için kredi çekeceklerinden tapuları ayırmadıklarını, kredi çekip inşaatı bitirdiklerini, bu daireye 2006 yılında taşındıklarını, o zamandan beri bu dairede ikamet ettiklerini, kendilerine dairenin tapusunun verilmesini beklediklerini, davacının kötü niyetle bu taşınmazı kendi adına kaydettirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2018/160 Esas, 2021/21 sayılı Kararıyla; taşınmazın tapu kayıtlarından davacının 10.09.2007 tarihinden itibaren dava konusu 12 No.lu dairenin maliki olduğu, davalıların hukuki bir hakka dayanmaksızın davacıya ait dairede oturmak suretiyle davacının mülkiyet hakkını ihlal etttiği, davalılar dairenin dava dışı ... ... isimli müteahhitten bedeli karşılığında satın alındığını iddia etmişler ise de mülkiyet iddialarının herhangi bir hukuki dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, davanın kabulüyle, dava konusu 12 No.lu çatı arası daireye el atmanın önlenmesine, 34.829,40 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalılar vekili istinaf başvurusunda; davacının dava konusu taşınmazı satın almadığını, davacının arsa maliki olarak dava dışı yüklenici ... ... ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşme hükümlerine göre dava konusu yerin davacıya düşmediğini, bu hususun mahkemece değerlendirilmediğini, savunma hakkının kısıtlandığını ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin olup, çap kaydının iptale kadar geçerli olduğu, davacının kayden maliki olduğu dava konusu bağımsız bölümü davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın kullandıkları, bu nedenle mahkemenin el atmanın önlenmesine ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak ecrimisil istemi yönünden dava konusu bağımsız bölümün davacı adına 10.09.2007 tarihinde tescil edildiği, o tarihten beri davalıların iş bu taşınmazdaki çatı katını kullandıkları, davalıların ... süreli kullanımına davacının ses çıkarmayarak zımnen muvafakat ettiği, sözlü veya yazılı bir ihtarda bulunmadığı, o halde ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davalılar vekilinin başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına, dava konusu 12 numaralı bağımsız bölüme el atmanın önlenmesine, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili; müvekkilinin davalıların kullanımına ... gösterdiği kabulünün yerinde olmadığını, davalıları taşınmazdan tahliyesi hususunda defalarca uyardığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. 2. Davalılar vekili temyizinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci Maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 ... maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2022/4240, K. 2023/5508, T. 20.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2022-4240-e-2023-5508-k-883ed40bdecf