Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/23766 E. 2013/17030 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2013/23766
- Karar No
- 2013/17030
- Karar Tarihi
Taraflar arasında görülen davada yargılama sırasında verilen ara kararının, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması başlığını taşıyan 395. maddesinde; "(1) Aleyhine ihtiyati tedbir kararı verilen veya hakkında bu tedbir kararı uygulanan kişi, mahkemece kabul edilecek teminatı gösterirse, mahkeme, duruma göre tedbirin değiştirilmesine veya kaldırılmasına karar verebilir. (2) Teminatın tutarı, tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına göre; türü ise 87 nci maddeye göre tayin edilir. (3) İtiraza ilişkin 394 üncü maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrası, kıyas yoluyla uygulanır." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Dosya kapsamına göre Mahkemece davacı tarafın talebi üzerine öncelikle 26.03.2013 tarihli karar ile davalı adına kayıtlı taşınır ve taşınmazların kaydına dava sonuçlanıncaya kadar teminatsız olarak tedbir konulduğu, ardından 23.07.2013 tarihli ara karar ile davalı vekilinin talebi üzerine kaydına tedbir konulan taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırılmasına, 78 BD 295 plakalı aracın kaydına tedbir konulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle ilk tedbir kararının davalı vekilinin talebi ile 6100 sayılı Kanunun 395/1 maddesine göre değiştirilmesine karar verilmiş olup, aynı maddenin 3. fıkrasında 6100 sayılı Kanunun ihtiyati tedbir kararına karşı itirazı düzenleyen 394. maddesinin 3 ve 4. fıkralarına atıf yapılmış ve ancak ihtiyati tedbir kararına karşı kanun yoluna başvuruyu düzenleyen 5. fıkrasına atıf yapılmamış olmakla tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması kararına karşı temyiz yolu kapalıdır.Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.