Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/800 E. 2026/5495 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/800
Karar No
2026/5495
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2024/460 E. 2025/381 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. ve 10. madde ve fıkraları uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerine göre artırım yapılmasının ardından, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. madde ve fıkrası gereği cezada indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2.14.01.2022 tarihli mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 30.04.2024 tarihli ve 2022/11953 Esas, 2024/4755 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yargılamada, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler de nazara alınarak yapılan uygulama neticesinde zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra suça sürüklenen çocuğa neticeten 4 ay 5 gün hapis ve 1 gün adli para cezası verildiği, zincirleme suça esas alınan ancak temyiz edilmeden kesinleşen mahsuba konu edilmesi gereken Denizli Çocuk Mahkemesinin 2015/309 Esas, 2015/602 Karar sayılı dosyasında hükmedilen kesinleşen cezanın ise erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası olup, mahsup olunacak cezanın hükmedilen netice cezadan fazla olması nedeniyle mahsup işleminin yapılamayacağı, buna göre Denizli Çocuk Mahkemesinin 2015/309 Esas, 2015/602 Karar sayılı dosyasında kesinleşen ceza yönüyle hükümden önce 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yargılaması yapılması sağlanarak buna göre kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin ödenmesi hususunda sanığa 18.02.2015 tarihli eylem ile zincirleme suça esas alınan Denizli Çocuk Mahkemesinin 2015/309 Esas, 2015/602 Karar sayılı dosyasına konu 28.02.2015 tarihli eylemde ele geçen suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin toplamı üzerinden bildirim yapılması gerekirken, eksik bildirim yapılarak, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

4.Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

5.Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 4 ay 5 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde sayılan seçenek yaptırımlardan birine çevrilme zorunluluğu bulunduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/800, K. 2026/5495, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-800-e-2026-5495-k-8334b93e982a