Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/961 E. 2025/11857 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/961
- Karar No
- 2025/11857
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/440 E., 2024/781 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5, 3/10. ve 3/10-son. maddeleri uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi gereğince cezada artırım yapılması ve belirlenen ceza üzerinden 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinde düzenlenen değer azlığı indiriminin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1.Sanık hakkında neticeten hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezasından, zincirleme suç hükümleri kapsamında olan ve kesinleşen Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/610 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis ve doğrudan hükmolunan 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi sırasında mahsup edilen adlî para cezasının gün karşılığı miktarının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesine aykırı davranılması,
2.Temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesi olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1) numaralı fıkrasına "3/5 maddesi" ifadesinden önce gelmek üzere "3/18. maddesi delaleti ile" ifadesinin eklenmesi, hükmün 12. paragrafında yer alan "1 gün" ibaresinden sonra gelmek üzere "karşılığı 20,00 TL" ibaresinin eklenmesi, sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2025 tarihinde karar verildi.