Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3926 E. 2025/10072 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/706 E., 2025/758 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Alanya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2025 tarihli ve 2024/171 Esas, 2025/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 110/4., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52,53, 58 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 15.04.2025 tarihli ve 2025/706 Esas, 2025/758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yerel Mahkemenin sanığın yangının çıktığı esnada dumanların arasından çıkarak geldiğine yönelik gerekçesinin yerinde olmadığına, sanığın yangın çıktığı anda orman alanının aşağısında bulunan marketten alkol almak için ayrıldığı ve yangın çıkış anında yangın alanında bulunmadığının tanık beyanları ile sabit olduğuna, sanığın yangını söndürmek için ayağıyla toprak attığına, tanıklar ... ve ...'den örnek alınmadan sanığın suçlanması ve yangın alanında sadece sanığın bulunduğu gerekçesiyle ceza verilmesinin masumiyet karinesine aykırılık teşkil ettiğine, delillerin sanığın aleyhine olacak şekilde değerlendirildiğine, tanık ...'nin sanığın dalga geçer şekildeki beyanlarda bulunduğu yönündeki ifadesinin aksine sanığın yangını söndürmek için tanık ...'ı aradığının tanık beyanlarıyla teyit edildiğine, ... ile tanık ... arasındaki HTS kayıtlarının getirtilmediğine, uzmanlık raporunda alkol şişleri ve sigara izmaritlerinde sanığa ait profile rastlanmadığına, bunlar üzerinde ayrı ayrı erkek şahıslara ait dna profilleri tespit edildiğine, sanığın yangını çıkardığına dair görgü tanığı bulunmadığının açıkça belirlendiğine, yangını sanığın çıkardığının kabul edilmesi halinde dahi sanığın 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesi uyarınca cezalandırılabileceğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesi talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluştuğu, Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, sanığın aldığı ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.