Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2656 E. 2026/3432 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/2017 Değişik İş HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : 4733 sayılı ..., ... Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2013 tarihli ve 2011/246 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 4733 sayılı ..., ... Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8/4. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay erteli hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 28.02.2013 tarihinde kesinleştirilmesine müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyerek hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesi ile, Antalya 2. İnfaz Hakimliğinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/6787 Esas, 2021/6955 Karar sayılı kararı ile ertelenen cezanın aynen infazına karar verildiği ve sanık tarafından anılan hükme yönelik itirazının Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/2017 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 14.04.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49548 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye

gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49548 sayılı kanun yararına bozma isteminin; ''Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2013 tarihli kararının 28/02/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 10/06/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine Antalya 2. İnfaz Hakimliğinin 24/11/2021 tarihli ve 2021/6787 esas, 2021/6955 sayılı kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de; ihbara konu Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2013/1207 esas, 2014/811 sayılı kararında inceleme konusu sanık ...'ın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın ihbara konu dosya yönünden denetim süresi içinde suç işlediğinden bahsedilemeyeceği ve erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Sanık hakkında Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2013 tarihli ve 2011/246 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararının, usulüne uygun olarak kesinleştiği kabul edilerek, bu doğrultuda Antalya 2. İnfaz Hâkimliğinin 24.11.2021 tarihli kararı ile erteli cezanın aynen infazına yönelik karara karşılık, itirazın reddine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/2017 Değişik İş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiş ise de; Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2013 tarihli kararının, dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğe çıkartılıp tebligatın bilâ-tebliğ iade edilmesi üzerine, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı anlaşılmakla, kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve bu sebeple kanun yararına bozma talep edilen Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/2017 Değişik İş sayılı "erteli hapis cezasının aynen infazı kararına yönelik itirazın reddine" dair kararın yok hükmünde olduğu, kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı anlaşılmıştır.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde karar verildi.