Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2197 E. 2026/4682 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2024/6057 D.İş KABAHAT : 2918 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 18.452,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/2645 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/6057 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2025 tarihli ve KYB - 2025/37481 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2025 tarihli ve KYB - 2025/37481 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 161/son maddesinde yer alan, "Tutanakların düzenlenmesine ve yapılacak diğer işlemlere ait uygulamalar, 6/4/2011 tarihli ve 27897 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanaklarının Düzenlenmesinde, Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılır." şeklindeki, Aynı Yönetmeliğin 162. maddesinde yer alan, "Tutanak düzenleyenler; a) Tutanaklara bağlı olduğu birimin adı bulunan kaşe damgayı basmak, bastırmak ve birimin adını yazmak, b) Tutanaklara adını, soyadını, görev unvanını ve sicil numarasını yazarak veya bu bilgiler bulunan kaşe damgayı her nüshasına basarak imza etmek, c) Tebliğ yerine geçmek üzere, hakkında işlem yapılana tutanağı imza ettirmek ve bir nüshasını vermek, ç) Tutanakları imza etmekten kaçınanlar için “imza etmedi” şeklinde not düşmek, d) Tescil plakasına düzenlenecek idari para cezaları için Kanunun 116 ncı maddesi doğrultusunda hareket etmek ile yükümlüdürler." şeklindeki, Emniyet Genel Müdürlüğünün 28/05/2013 tarih ve 2013/49 sayılı Genelgesinin B/1-d maddesinde yer alan, "Trafik görevlilerince teknik cihazlar kullanılmasının sürücü tarafından kabul edilmemesi halinde; alkolölçere (alkolmetre) üflememesi halinde bunun kanuni müeyyidesi konusunda sürücü bilgilendirilecek, buna rağmen reddetmesi durumunda alkolölçer (alkolmetre) cihazından reddetme çıktısı alınarak bu konuda tutanak tanzim edilerek en az iki görevli tarafından imzalanacak, ayrıca reddeden kişiye de imzalattırılacaktır. Tutanağı imzalamaması halinde imtina notu düşülecektir. Bu sürücüler hakkında her defasında Kanunun 48 inci maddesinin (9) uncu fıkrasına istinaden 2.000 Türk Lirası trafik idari para cezası karar tutanağı düzenlenerek sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınacaktır. Ayrıca sürücü araç kullanmaktan men edilecektir." şeklindeki ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/9. maddesinde yer alan, "Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerince tutulan 10/02/2024 tarihli tutanakta, kabahatlinin alkollü olup olmadığının tespiti yönünden teknik cihazla ölçüm yapılacağının bildirildiğinin belirtildiği ancak anılan tutanağın en az iki kolluk görevlisince imzalanması gerekirken sadece bir kolluk görevlisi tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, inceleme konusu idari para cezası karar tutanağının usulüne uygun düzenlenmediği gözetilmeksizin, itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinde tutanağın usulüne uygun tutulmadığı gerekçesiyle itirazın kabulü gerektiği düşüncesiyle Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/6057 D.İş sayılı kararının kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de dosyanın tetkikinde, kabahatli ile ilgili işlemlerin usulüne uygun yapıldığı anlaşılmakla, kabahatlinin idari para cezasının iptali istemiyle yaptığı başvurunun reddine dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/6057 D.İş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.