Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1527 E. 2026/7606 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/339 E., 2023/682 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/4. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesi aykırı davranılması,

2.Sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı hâlde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve tekerrüre esas alınan ilâmın tekerrüre esas alınabileceği süreye ilişkin kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 58/2-a bendi yerine aynı Kanun'un 58/2-b bendi şeklinde gösterilmesi,

3.Dosyada tek sanık bulunmasına karşın, katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekâlet ücretinin "sanıklardan eşit oranda" tahsiline karar verilmesi,

4.Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

1.Hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "52 (2)" ibaresinin çıkartılarak yerine "52/4." ibaresinin eklenmesi,

2.Hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinde yer alan "cezanın" ifadelerinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadelerinin eklenmesi ve yine aynı bentte yer alan "58/2-b" ibaresinin çıkartılarak yerine "58/2-a" ibaresinin eklenmesi,

3.Hükmün vekâlet ücretine ilişkin bendinden "sanıklardan eşit oranda" ifadesinin çıkartılarak yerine "sanık ...'dan" ifadesinin eklenmesi,

4.Hükme "Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2026 tarihinde karar verildi.