Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1314 E. 2026/2030 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/701 E., 2023/1524 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/929 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1, 93/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50,62. maddeleri uyarınca 10.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/701 Esas, 2023/1524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf

başvurusunun incelenmesi neticesinde, mahkumiyete yeter delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın suça konu yerin kullanımını bırakmış olmasının suç kastını ortadan kaldırmadığına, 16.06.2023 tarihli araştırma tutanağı ve 20.06.2023 tarihli tutanakla suça konu yerin bitki örtüsüyle kaplandığı tespitinin sanığın keşif tarihinden önce kullanımı bıraktığı hususunda intiba oluşturmaya elverişli olmadığına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, sanığın ilk açma eyleminden sonra ağaç dikerek, sebze yetiştirerek veya yapı yaparak işgali sürdürdüğüne dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.